ďż˝obuziak - rodzice i dzieci

Nasze dzieci

Mój syn!!

Pewnego ranka, w przypływie czułości, żona mówi do mojego synka: - Chodź tu, powiem Ci coś na uszko. Przemuś pochyla się nad nią, a ona mówi: - Kocham cię bardzo mój pieszczoszku! Przemuś uśmiecha się szarmancko, na chwilę milknie, po chwili mówi: - Teraz ja ci coś powiem na uszko! Żona nadstawia ucho, z Przemuś szepcze: - Mamusiu... zrób śniadanko!

GABRYSIA

Moja Córeczka - Gabrysia! G Gagatek jakich mało A Aktywnie spędza czas i wszędzie jej pełno B Bawi się godzinami R Rysuje, maluje i koloruje same abstracje Y wYcieczki podwórkowe uwielbia S Smakuje rózne potrawy I Intuicyjnie wie co się bedzie działo A Aniołek kochany nie tylko jak śpi!
_READ_MORE

Ona i ja

Jestem kobietą która sama sobie musi radzić w życiu, bo nie żyje dla tylko siebie, ale i dla Małej Istotki, która całkowicie jej ufa. Było i jest ciężko! Ciąża w samotności , bez oparcia ze strony ojca dziecka, którego naprawdę kochałam. Każda decyzja zroszona moimi łzami i każdy etap ciąży przeżywany tylko przeze mnie... To ciężkie, nie życzę tego nikomu! Wtedy tak brakuje przytulenia, pocieszenia i głaskania brzuszka! Zresztą każda drobnostka urastała do wielkiego problemu, bo mierzyłam się z nią sama. Ale ... Urodziłam Córeczkę! Cieszyłam się nią szalenie, ze szczęścia cały czas płakałam. I ze smutku. Ze smutku, ze nie widzi jej tata, że nie chce jej widzieć, że tyle osób, które powinny wiedzieć o jej istnieniu, po prostu nie wie. Ryczałam prawie cały czas, na przemian z radości i z żalu. Były wzloty i upadki przez te prawie dwa lata, ale... Jestem szczęśliwa, że ją mam! Jest takim Słoneczkiem! Przytula się do mnie i mówi, że KOFA MAMĘ! Ja ją też bardzo kocham! Jest dla mnie wszystkim! Nie wyobrażam sobie życia bez niej!!! Jest tylko Moja , ale za nic nie oddałabym Jej! Cieszę, że tak się stało że Ją mam. To coś najpiękniejszego co sie przydarzyło w moim życiu! Choć jest nam ciężko, mogę powiedzieć, że jesteśmy szczęśliwe! Ona i ja!

Wyprawa do cyrku z dzieckiem

To był deszczowy niedzielny poranek Najpierw wspólne śniadanko (jajeczniczka na boczku taka jaką wszyscy lubimy). Potem kawka i wymarsz z domu: tatuś poszedł do pracy, a mamusia postanowiła zapewnić Kamilkowi niezapomnainy dzien!!! Postanowilismy pójsc do cyrku, gdyż odkad Kamilek zobaczyl cyrk w tv , ciagle krzyczal, że chce zobaczyc klowna! -Do cyrku ,cyrku poznamy klowna- krzyczał mój malec Spakowałam wiec rzeczy i ruszylismy w droge. Cyrk był naprawde wspaniały: wielki z mnóstwem zwierząt, akrobatów i KLOWNEM!Kamilek pokiwał głową, bo mu się bardzo spodobało, nawet bił brawo jak inne dzieci i cały czas się śmiał... Najbardziej zapamiętał, jak klown żonglował piłeczkami. Gdy już wychodzilismy z cyrku z balonami i innymi pamiatkami Kamilek zobaczył Klowna z tektury- reklamę cyrku. Podbiegł ,przewrócil go i zaczął ciagnąć za sobą. Wszyscy sie patrzyli jak moj malec ciagnie za soba klowna. Nie skutkowały żadne prosby i groźby ,kamilek opuscil cyrk z tekturowym klownem!!!!! NA szcescie Pani w kasie tylko usmiechnela sie i pozwolila nam we trójkle opuscić cyrk. Od tej niedzieli Klown zamiszkal razem z Kamlikiem i jest jego "NAJLEPSZYM PRZYJACIELEM KLANEM"

_READ_MORE

Zemsta przedszkolaka

Nasze dziecie tworzy....no,przynajmniej sie stara ;-) ...najczesciej
twarze(tu mama,tu tata,tu Ada),burze,auta,kwiatki...i takie tam...
Niedawno popelnilam duuuuzy blad...zartowalam z malej,ze wyskoczyly
jej dwa male syfki na brodzie i zartowalam,ze teraz wyglada jak mama
(czyli ja)...dziecie sie wkurzylo....a ja o tej sprawie zapomnialam...
Nastepnego dnia Ada namalowala na cala kartke buzie,ucieszylam
sie,ze taka ladna mnie narysowala ;-) pokazala mi i mowi "to
mama"...i nagle cos jej sie przypomnialo,pobiegla szybko po kredki i
cos domalowala...przyszla,pokazuje mi swoje poprawione dzielo a tam
na tej buzi pelno kropeczek...pytam sie "artystki" co to jest,a ona
"syfki,ha,ha,ha!"
Dzieci potrafia byc okrutne....i pamietliwe ;-P
Nie zadzierajcie z przedszkolakiem! ;-()

Paczka dla babci :-)

Wreszcie weekend...wstalam zadowolona...jedno spojrzenie na pokoj dziecinny i mina mi zrzedla - "Mam jedno,czy piatke w
domu?"-pomyslalam.I poniewaz winowajczyni jeszcze slodko spala posprzatalam pokoj sama.Dziecie wstalo i zobaczylo efekt
-"Brawo,mama,ladnie sprzatnelas."
-"I tak,prosze,sprzatac po zabawie a nie zostawiac wszystko
mamie,dobrze? Umowa byla,ze sprzatasz pokoj przed snem,prawda?"
-"Jasne,mami" ;-)
Zajelam sie obiadem a dziecie bawilo sie cicho w swoim
pokoju...podejrzanie cicho...byl to znak,ze cos kombinuje i trzeba
"skontrolowac sytuacje" ;-)
Weszlam do pokoju i zatkalo mnie z lekka....wszystkie,naprawde
wszystkie miski,lalki,zwierzatka i inne stwory,ktore dalo sie
zaprosic na "herbatke i ciacho" posadzone byly na podlodze wokol
talerza z plastikowym tortem i dzbanka "super
herbatki"...wstrzymalam oddech i spojrzalam na gospodynie tej
imprezy...dziecie jakby cos wyczulo,spojrzalo niepewnie i zapewnilo goraco "sprzatne,sprzatne,mami" ...no,jesli tak to prosze bardzo,impreza moze trwac,pomyslalam.Po okolo pol godzinie zabawa Adzie sie znudzila,przyszla do mnie zeby wlaczyc jej bajke.
-"A posprzatalas zabawki?"
-"Nie...mama."
-"Nie,nie mama tylko Ada.Posprzataj zabawki to wlacze bajke"
-"Eeee....." dziecie zwloklo sie z kanapy i zrezygnowane poszlo do
pokoju sprzatac.Po kilku minutach poszlam zobaczyc jak ida porzadki i uslyszalam marudne "zawsze tylko sprzatac i sprzatac...zawsze tylko Ada...biedna Ada"...powstrzymujac sie od smiechu(nie dosc,ze kazalam jej sprzatac to jeszcze sie z niej smieje-tego moglo byc dla corci juz za duzo ;-) ) wycofalam sie szybko do pokoju.Wlaczylam bajke i wolam Ade,ale bez skutku...ide po nia do pokoju i co widze-dziecie siedzi w malym kartoniku trzymajac pokrywke od niego na glowie.
-"Co robisz?"
-"Ada ma dosc mami.Wysle sie do babci...poczta....babcia nie kaze sprzatac." I zwroc teraz dziecku uwage ;-P

Oto nasza zabawna historia;

Moja Wiktoria ma już 2,5 roczku ,bardzo wczesnie zaczęła mówić i mieliśmy
z niej niezły ubaw .Nie zdarzało jej się aby bardzo przekręcać wyrazy ,ale
za to zaskakiwała nas różnymi powiedzonkami i jej tylko znanymi hasełkami.
Będąc kiedyś w odwiedzinach u jej cioci rozśmieszyła nas do rozpuku.
Dopiero co przyjechaliśmy,rozsiedliśmy się wygodnie w fotelach,zaczynamy
rozmowę na rózne tematy.Wiktoria nagle popatrzyła na nas ,na swoją ciocię i powiedziała; CIOCIU ,A GDZIE KAWA?
Zasmucona i nieco zaskoczona ,dlaczego ciocia jeszcze do tej pory nie
zrobiła nam kawy.Popatrzylismy po sobie i wybuchnęłyśmy gromkim śmiechem.
Wiktoria nauczyła się już jak nalezy witać gości i że szybciutko należy
poczęstować gości kawą i ciasteczkami.
OCH mała dama już z niej rośnie!.
dziewczynka23

Ulubione danie dziecka;)

Moja córeczka jest strasznym niejadkiem i wielkie święto jest gdy zechce coś zjeść. Pewnego dnia wielkie było moje więc zaskoczenie gdy powiedziała, ze chce jeść.
Oczywiście podchwyciłam temat i radośnie pytam:
-A co zjesz kochanie ?
-Jajeczko- odpowiedziało moje dziecię.
-Tak, jajeczko jest bardzo pożywne i zdrowe - przekonuję.
-A jakie chcesz na miękko czy może jajecznicę?
-Jajko niespodziankę- odpowiedziała Joasia. Bez komentarza...
dziewczynkazkotem

Marek???

Historia ta wydarzyła się naprawdę podczas zabawy Mikołajkowej.
Chciałbym opowiedzieć o przygodzie mojej córki Adrianny. Wydarzyła się w zeszłym roku po Świętach Bożego Narodzenia, Ada miała wtedy 4 latka. Ja wraz z żoną i dzieckiem wybraliśmy się na zabawę mikołajkową organizowaną przez mojego pracodawcę. Na tej zabawie było około 100 dzieci oraz rodzice. Na początku imprezy były tańce oraz różne konkursy dla dzieci a pod koniec zabawy główną atrakcją był przyjazd Świętego Mikołaja który dla każego dziecka miał prezent. Mikołaj wraz z elfami udał się na scenę oraz wyczytywał z listy dzieci żeby udały się do niego i odebrały prezent oraz chwilę porozmawiały z Mikołajem. W końcu Adusia udała się na scenę, Mikołaj dał jej mikrofon i zaczął rozmawiać z nią, a w pewnej chwili Ada pyta się, "Marek a dlaczego ty się przebrałeś za Mikołaja????" Marek był moim kolegą z pracy który często odwiedzał moją rodzinę i Ada często się z nim bawiła i niestety poznała go w dniu zabawy. W tym momencie Mikołaj zrobił się cały czerwony na twarzy, na sali zrobiła się cisza, ale Mikołaj zdołał się wytłumaczyć że prawdziwy Mikołaj nie mógł przyjechać więc pożyczył strój Markowi który miał go zastąpić. W tym roku za Mikołaja Marek na pewno już się nie przebierze :)

Chcę kota !

Moja siedmioletnia córeczka, Klaudia jest bardzo sprytna.Przekonałam się o tym niedawno, kiedy wzięłam moją córunię do lekarza... Klaudia od dawna prosiła o kotka, niestety okazało się, że prawdopodobnie jest uczulona na sierść tych jakże miłych zwierzaczków, więc na jej prośby reagowałam odmową. Tłumaczyłam jej ,że jeśli będzie miała kotka, będzie miała także katar i kaszel. Myślałam, że moje problemy z kotem się skończyły...do czasu... Pewnego dnia poszłam z córunią na wizytę kontrolną do pani doktor.Lekarka miała poinformować mnie na co Klaudia jest uczulona. Okazało się, że na sierść psów. Nie powiedziałam o tym Klaudii.Wiedziałam, że wróci do tematu kota. Moja rezolutna córka wzięła sprawy w swoje małe rączki.Podeszła do pani doktor i zapytała czy jest uczulona na sierść kota i czy posiadanie tego milutkiego zwierzaczka nie sprowadzi na nią kataru i innych kataklizmów. Pani doktor zapewniła ją o nieszkodliwości posidania owego domownika,a mnie zabrakło słów. P.S. Kotek jest z nami już dwa miesiące i jak narazie wszyscy są zdrowi ;)